|
|
|
|
|
|
| |
 Na
skarpie za wąwozem wznosi się gotycki kościół parafialny
św. Marcina z połowy XIV wieku, zbarokizowany w drugiej
połowie XVII wieku i otoczony wysokim murem z bramką (od
wewnątrz zadaszone obejście). Przykrywa go dwuspadowy
dach. Niewydatna kwadratowa wieża powstała w XVI wieku i
jest nakryta baniastym, jednoprześwitowym hełmem,
podparta szkarpami. Prezbiterium salowego wnętrza,
oświetlonego wysokimi oknami półkoliście zamkniętymi o
drewnianym suficie posiada sześcioboczne zakończenie i
oddzielne sklepienie na siedmiu kielichowych żebrach.
Zwarte one zostały tarczowym zwornikiem i opuszczone na
służki. Na lewo znajduje się nyża z motywem Veraikonu,
ujęta laskowaniem spiętym krzyżem. Zachowały się ponadto
dwa gotyckie portale z początku XV wieku i około 1520
roku. Dość skromny ołtarz główny typu architektonicznego
z obrazem patrona pochodzi z 1750 roku. Nad wejściem do
zakrystii umieszczono barokowy ołtarz św. Wspomożycieli
w rokokowych ramach. Z podtęczu z lewej znajduje się
Piękna Madonna na półksiężycu z około 1480 - 90 roku
trzymająca wyjątkowo długie berło i Dzieciątko.
Przyścienną drewnianą ambonę o skromnym, ale misternie
zdobionym baldachimem, wykonał w 1777 roku Michał Klar.
Zdobi ją polichromia i herby Junoradzkich i Haugwitzów z
tegoż czasu. Pod jej schodami stoi drewniana
chrzcielnica o pięknie barokowo dekorowanej pokrywie
(około 1760). Ołtarze boczne - MB (koło ambony) i
Chrystusa Króla, to umiarkowanie zdobione prace
barokowe. Za słupem podpierającym emporę znajduje się
Pieta z aniołem, obraz z XVIII wieku, zaś w rogu u góry
- św. Antoni. Natomiast na emporze wiszą cztery obrazy z
końca XVII wieku. Parapet chóru organowego zdobiony jest
scenami religijnymi. |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
Tekst: Krzysztof
R. Mazurski "Ziemia Kłodzka - część południowa",
fot. T. Dereń |
|
|
|
