|
|
|
|
|
|
| |
 Na
cmentarzu znajduje się otoczony murem kościół św.
Jerzego, zbudowany z kamienia w 1516 roku na miejscu
drewnianego, wymienionego w 1384 roku. Przebudowany
został w 1696 - 1701, m.in. dość nieporadnie
zbarokizowany przez J. Carove (wciągnięte do wnętrza
przypory). Wieża kwadratowa z jednoprześwitowym hełmem
cebulastym. Dach dwuspadowy. W bocznych ścianach dwa
rzędy okien, dolne owalne. Prezbiterium zakończone
wielobocznie.
Dość obfite wyposażenie wnętrza z bogatymi polichromiami
geometrycznymi. Niearchitektoniczny ołtarz główny z
około 1736 roku został wykonany przez M. Klara. Na
sarkofagowej mensie znajduje się rozbudowane
tabernakulum, flankowane postaciami Adama i Ewy oraz
putt. Ołtarz NMP o formie architektonicznej z
sarkofagową mensą pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku.
Posiada zwieńczenie w formie naczółka, w którego centrum
umieszczono gołębicę w rokokowym ornamencie. Po bokach
cokołu na ukośnych konsolach postacie Joachima i Anny z
księgą. Podobny jest doń ołtarz św. Józefa. We wnęce od
północy cenna późnogotycka Piękna Madonna, obok barokowy
św. Jan Nepomucen. Rodzina Ludzka przy tabernakulum oraz
św. Grzegorz (z lewej) i Melchizedech, piękna ambona z
przycupniętymi jakby przy parapecie kosza ewangelistami
oraz figuralnie dekorowanym baldachimie to prace M.
Klara. Inne - ludowe. Freski i obraz św. Jerzego nad
ołtarzem głównym wykonał F. Bartsch, św. Katarzyna to
kopia pracy znanego prażanina Piotra Brandla. Reszta
wyposażenia - barokowo-rokokowa. Z końca XVIII wieku
pochodzą snycerskie stacje Drogi Krzyżowej, wykonane w
Tyrolu. |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
Tekst: Krzysztof
R. Mazurski "Ziemia Kłodzka - część południowa",
fot. T. Dereń
|
|
|
|
