|
|
|
|
|
|
| |
 Dużą
wartością we wsi odznacza się kamienny, ale tynkowany,
typowy dla wsi północnosudeckich kościół parafialny pw.
Wniebowzięcia NMP o barokowych detalach, wzorowanych na
podobnych z wrocławskiego kościoła św. Macieja.
Wybudowany w latach 1659 - 61 na miejscu drewnianego z
1613 roku, przebudowany w 1755 - 56. Otacza go mur z
dwoma sklepionymi bramami, a przykrywa dwuspadowy,
wysoki blaszany dach. Wieża o ściętych narożach posiada
jednoprześwitowy hełm cebulasty.
Wnętrze oświetlają dość wysoko umieszczone, półkoliste
zakończone okna. Jest to jedno z pierwszych rozwiązań
emporowo - halowych projektu Jakuba Carove lub J. de
Vaccani. Cechuje się ono systemem bocznych, wąskich
kaplic w trzyprzęsłowej nawie, przykrytej sklepieniem
kolebkowym z głębokimi lunetami. Pod chórem organowym
urządzono dodatkowo balkon. Bogate są polichromie ze
scenami biblijnymi i postaciami świętych, dzieła F.
Bartscha (1756) z Międzylesia. Znaczną wartość posiada
dość liczne, bogate wyposażenie barokowo - rokokowe, w
tym ołtarz główny z lat 1762 - 68, być może dzieło
Ignacego Klara. Jego nastawa to duży obraz w bujnej
ramie z aniołami, przedstawiający glorię Marii z
Dzieciątkiem. Nad nim polichromia ścienna - tronująca
Trójca Święta z aniołami. Podobna stylowo chrzcielnica
pochodzi z pierwszej połowy XVIII wieku. Na konsolach
przyściennych po obu stronach stoją figury króla Dawida
i Joachima kapłana, zaś w nawie - św. Jana Nepomucena
pod baldachimem. Ambona (1753), wolno zawieszona na
prawym podłuczu, została gustownie, nie przesadnie
udekorowana. |
|
| |
|
|
| |
Tekst: Krzysztof
R. Mazurski "Ziemia Kłodzka - część południowa",
fot. T. Dereń
|
|
|
|
