KONTAKT      KSIĘGA GOŚCI

 

Wybierz pierwszą literę szukanej miejscowości

B C D G I J K L Ł M N O P R S Ś T W Z Ż
 
 Miejscowości
Pasterka
Pisary
Płonica
Polanica Zdrój
Ponikwa
Poręba
Przyłęk
Pstrążna
 
  W Pstrążnej wśród ewangelików nastąpił rozłam, większość ewangelików przyjęła naukę reformowaną, mniejszość pozostała luterańska. Oba wyznania starały się o własny kościół. Najbardziej do jego budowy przyczynił się kaznodzieja czeskiego zboru luterańskiego z Ziębic, Jan August Pokorny. Zbiórkę na budowę prowadził w całych Prusach. Kościół miał stanąć w Pstrążnej i – zgodnie z umową z maleńkim zborem luterańskim – miał służyć obu wyznaniom. Lecz, wbrew oczekiwaniom, budowę rozpoczęto w Czermnej, a kiedy miejsce okazało się nieodpowiednie, przerwano ją, mimo że doprowadzono już do wysokości okien. Wskutek nalegań pastora Pokornego nowy kościół wzniesiono w Kudowie na Górze Parkowej w 1799 r.
Luterańskie wyposażenie kościółka w Kudowie i uciążliwa dla ludzi starszych i chorych droga skłoniła ewangelików reformowanych w Pstrążnej do budowy własnego, biedniutkiego „kościółka”. Pozwolenie na budowę otrzymali w 1811 r., budowę rozpoczęto i ukończono w 1813 r.
Za czasów pastora Bergmana ( 1 września 1847 ) położono kamień węgielny pod nowy murowany kościół, ponieważ kościółek z 1813 roku zaczął się osuwać i nie wystarczał już dla potrzeb rosnącego zboru. Nowy kościół oddano do użytku 24 września 1848 roku. Do dziś zachował się w Pstrążnej kościół z 1848 roku.
Wnętrze kościoła jednonawowe, skromne w wystroju, bez umieszczonych w nim figur lub obrazów (wiąże się to z przestrzeganiem II Przykazania „Nie czyń sobie obrazu rytego, ani żadnego podobieństwa wszelkich rzeczy. Nie będziesz im się kłaniał ani im służył” II Mojż. 20, 2 – 3 ) Centralne miejsce zajmuje Stół Pański z leżącą na nim Biblią, kazalnica i chrzcielnica. Za nimi znajduje się Krzyż. W kościele znajdują się czynne późnobarokowe organy. Budynek kościelny otoczony jest starym cmentarzem – widnieją tam nazwiska o brzmieniu czeskim, jednakże, wskutek nacisku germanizacyjnego, w pisowni niemieckiej. Najstarszy nagrobek, z inskrypcją w języku czeskim, pochodzi z 1848 roku.
 
     
  Tekst: Ks. Michał Jabłoński „Kudowa – zdrój, miasto i ludzie”, fot. T. Dereń  

 

Copyright © by 2002 - 2006 Tomasz Dereń

Kopiowanie zdjęć tylko za zgodą autora