|
|
|
|
|
|
| |
 Kościół,
obecnie filialny św. Wacława, został spalony przez
husytów. Dopiero w 1529 roku zbudowano nowy, także
drewniany, by w 1859 roku zastąpić go neoromańskim
murowanym z niewydatną wieżą o stożkowym hełmie,
wyodrębniającą się dopiero od kalenicy.
Wnętrze typu salowego, nakryte dachem dwuspadowym i
stropem pseudokasetonowym (prezbiterium sklepieniem
krzyżowo-żebrowym) posiada wyposażenie z czasu budowy.
Ściany malowane są w pseudociosy, zaś wnęki ołtarzowe -
w siatkę wypełnioną liliami francuskimi i motywami
florystycznymi. Ołtarz główny cechuje się wysoką,
tryptykową nastawą. Podobne są, choć mniejsze, ołtarze
boczne: na lewo od łuku tęczowego - MB Różańcowej z
obrazem przedstawiającym jej adorację, po prawej - św.
Jana Chrzciciela z obrazem MB z Jezusem i Janem
Chrzcicielem jako dziećmi. Przy prawym podłuczu znajduje
się skromna ambona. Na ścianach wiszą obrazy Drogi
Krzyżowej. Na rozbudowanym, drewnianym chórze organowym
stoją organy o oryginalnym prospekcie. |
|
| |
|
|
| |
Tekst: Krzysztof
R. Mazurski "Ziemia Kłodzka - część południowa",
fot. T. Dereń
|
|
|
|
