Przy ulicy Wojska Polskiego, nieco na stoku, wznosi się drewniany kościół św. Józefa z 1740 roku, rozbudowany w 1920 roku, przy zachowaniu cech stylowych baroku, z sygnaturą pośrodku dwuspadowego dachu.
Nawa pokryta została sufitem pseudokasetonowym, wzorowanym na wczesnorenesansowych w Domaszkowie i Długopolu Górnym. Do połowy długości nawy przebiegają balkony, łącząc się z chórem organowym. Pośrodku jego parapetu umieszczono rzeźbę św. Franciszka. Pod tęczą z kolei rzeźba św. Rodziny, dzieło Ignacego Klara. Absyda zakończona jest ołtarzem z około z 1740 roku o pięknym retabulum w kształcie bukietu liści. W jego centrum znajduje się obraz patrona z Dzieciątkiem. Umiarkowanie ozdobna ambona posiada w płycinach kosza malowane przedstawienia ewangelistów, zaś w zwieńczeniu baldachimu - tablice Dekalogu. Po lewej, od strony nawy, stoi ołtarz boczny (XIX wiek) MB z Dzieciątkiem. Kilka rzeźb i obrazów reprezentuje barok.

Powyżej kościoła św. Józefa, na skraju lasu, wznosi się kamienny kościół poewangelicki z 1911 roku, odrestaurowany dla parafii katolickiej w 1988 roku.