|
|
|
|
|
|
| |
 We
wsi znajduje się kamienny, barokowy kościół filialny św.
Marcina z 1706 roku, zaprojektowany przez Konstantyna
Kristena, poddany gruntownej renowacji w 1848 roku
(przemalowano freski, wymieniono dach na ceramiczny typu
dwuspadowego). W 1858 roku częściowo spłonął od pioruna,
jednak szybko odbudowano go. Zawdzięczał to popularności
licznych pielgrzymek ku czci św. Leonarda od 1841 roku.
Jest to budowla salowa z przesadzistą wieżą od frontu ze
stożkowym hełmem i o dwóch rzędach okien.
Nawa została przykryta płaskim stropem, a prezbiterium -
sklepieniem kolebkowym z lunetami. Wyposażenie głównie
neobarokowe z licznymi polichromiami (nawet na gurtach),
choć pochodzi z XVI-XIX wieku. Wysmukły ołtarz główny z
obrazem patrona (onże na koniu w tondzie) reprezentuje
rokoko z drugiej połowy XVIII wieku. W lewym ołtarzu
bocznym znajduje się czczony niegdyś szczególnie obraz
jego patrona - św. Leonarda z 1869 roku, pędzla
Hieronima Richtera. Prawy podobny stylowo, poświęcony MB
- zawiera rzeźbę Madonny z Dzieciątkiem, flankowaną
przez mniejsze postacie jej rodziców - św. Anny i św.
Joachima. Dość skromna ambona (z lewej) z początku XIX
wieku, posiada postacie ewangelistów na koszu.
Piaskowcowa chrzcielnica z XVI wieku (po prawej w
prezbiterium) nakryta jest drewnianą rokokową pokrywą.
Malowane stacje Drogi Krzyżowej pochodzą z XIX wieku.
Polichromie wyszły spod pędzla Rungego z Ratyzbony. Chór
organowy posiada dwie kondygnacje. |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
Tekst: Krzysztof
R. Mazurski "Ziemia
Kłodzka - część południowa",
fot. T. Dereń
|
|
|
|
