|
|
|
|
|
|
| |
Przy ul.
Kościelnej znajduje się kościół
parafialny Narodzenia NMP. Pierwszy
wzmiankowany w 1336 roku. Obecny, trzeci
z kolei (po gotyckim i renesansowym)
pochodzi z lat 1692-1701, gdy po
pęknięciu sklepienia zginęło 70 osób i
trzeba było odbudować świątynię.
Rozbudowany w 1815 roku. Skromna i pusta
fasada z trójkątnym szczytem ma
charakter barokowy. Ożywiają ją jedynie
spływy na impostach, zakończone
wazonami. Boki korpusu zdobne są pasami.
Prezbiterium zakończone okrągło. Wieża
południowa, nadbudowana w 1805 i 1815
roku, posiada późnobarokowy hełm
jednoprześwitowy. Nawa sklepiona
kolebkowo z lunetami. Salowe wnętrze
barokowe, na ścianach liczne stiuki, zaś
na sklepieniu freski E. Reimanna.
Ponadto uwagę zwracają wysokie pilastry
dźwigające nadbudowę. Na tęczy tablica
erekcyjna. Podtęczowe freski
ewangelistów i "Chrzest Chrystusa" w
zakrystii oraz inne w prezbiterium
pochodzą z XVII / XVIII wieku. Na
ścianach wiszą XIX-wieczne obrazy Drogi
Krzyżowej, pędzla H. Richtera.
Niezupełnie pierwotny ołtarz główny z
rzeźbami z poprzedniego (dzieło Ignacego
- syna M. Klahra, z 1791 roku) ma we
wnęce figurę NMP Niepokalanej. Obaj
twórcy byli autorami 39 pełnych i
półpełnych rzeźb drewnianych. Najlepsza
z nich togrupa Ukrzyżowania oraz Rodzina
Pańska i archaniołowie na zakończeniu
głównej kondygnacji ołtarza. Obrazy w
bocznych ołtarzach z pocz. XIX wieku.
Ładny rokokowy konfesjonał, ozdobiony
reliefem ze sceną wyrzucania grzechów
królowi Dawidowi, podobnie jak ambona
jest dziełem I. Klahra. Chór organowy ma
dwie kondygnacje. |
|
 |
|
| |
Na skraju parku,
położona na wzgórzu, kaplica NMP na
Pustkowiu, zwana Zdrojową, fundacji Z.
Hofmanna, założyciela pierwszego zakładu
zdrojowego zw. "Nowym" (później "Maria",
obecnie "Wojciech"). Pierwotna,
jednonawowa i bezwieżowa, wzniesiona
około 1688 roku i poszerzona o dwie
boczne dobudówki cztery lata później.
Wieża, nadbudowana potem, wznosi się nad
dawnym prezbiterium.
We wnętrzu freski z końca XVIII wieku.
Ołtarz główny z drugiej połowy XVIII
wieku, boczne z 1926 roku A. Schmidta.
Obrazy są kopiami prac włoskich, tylko
św Józef pochodzi prawdopodobnie ze
szkoły willmanowskiej. W głębi ludowa MB
z Dzieciątkiem (1674) w kontrapoście. |
|
 |
|
| |
|
Przy ul. Zdrojowej
wnosi się poewangelicki kościół
Zbawiciela z 1848 roku (wzniesiony
dzięki pomocy królewny Marianny, której
wystawiono później obok pomniczek - po
1945 roku zniszczony), rozbudowany w
1908 roku i poddany renowacji w 1919
roku. Kamienny ze smukłą wieżą. Po 1946
roku nieużytkowany. W kwietniu 1999 roku
zniszczony przez pożar. |
|
 |
|
| |
|
Przy ul. Śnieżnej
znajduje się kościółek cmentarny z 1619
roku, rozbudowany w 1698 roku, o
ciekawym późnobarokowym szczycie
wschodnim (koniec XVIII wieku) od ulicy.
We wnętrzu ocalał jedynie ołtarz z 1843
roku. |
|
 |
|
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
Tekst: Krzysztof
R. Mazurski "Góre
Złote i Lądek Zdrój",
fot. T. Dereń
|
|
|
|
