|
|
|
|
|
|
| |
 Pierwszy,
drewniany kościół wystawili ewangelicy w 1590 roku. W
1623 roku po katolicyzacji został przekształcony w
filialny (parafię erygowano dopiero w 1910 roku). Z
inicjatywy pierwszego stałego księdza, Johanna Rottera z
Międzylesia, w 1756 roku wybudowano nową świątynię
wysoko na stoku, nadając mu barokową formę i wezwanie
św. Jana Chrzciciela. Ma on wydłużony rzut z krótkim
transeptem oraz wysoko umieszczone okna. Wyraźnie
wyodrębniającą się dołem kwadratowa, górą oktogonalna
wieża nakryta została cebulastym hełmem z galerią.
Jedyną nawę osłania blaszany dach dwuspadowy, nad
sklepieniem kolebkowym z lunetami, w prezbiterium -
krzyżowo-żebrowe, z żebrami dekorowanymi stiukami. W
medalionach i lunetach rozmieszczono polichromie. Z
chórem organowym łączą się balkony o ozdobnych
parapetach.
Wyposażenie jest dość bogate i różnostylowe.
Architektoniczny ołtarz główny z XIX wieku, dzieło
Alojzego Schmidta, posiada obraz Chrzest Pana Jezusa
pędzla Franciszka Simona z Nysy (początek XX wieku). Po
prawej stoi rokokowy ołtarz MB Nieustającej Pomocy
(koniec XVIII wieku), zaś z lewej klasycyzujący św. Anny
(początek XIX wieku). Bogato dekorowana ambona z
postaciami z ewangelistów na koszu reprezentuje rokoko z
końca XVIII wieku. Piaskowcowa, klasycystyczna
chrzcielnica powstała na początku XIX wieku. Kilka rzeźb
i obrazów to dzięła barokowo-rokokowe, w tym może
Ignacego Klara. |
|
| |
|
|
| |
Tekst: Krzysztof
R. Mazurski "Ziemia Kłodzka - część południowa",
fot. T. Dereń
|
|
|
|
