|
|
|
|
|
|
| |
 Kościół
parafialny św. Jakuba wzmiankowany w 1326 roku.
Wzniesiony w pierwszej połowie XIV wieku jako gotycki,
ale gruntownie przebudowany i rozbudowany na barokowy w
drugiej połowie XVII wieku i około 1700 roku. W XIX
wieku oraz w latach 1960 i 1968-73 kościół był
remontowany. Powstał jako założenie obronne,
charakterystyczne dla tych okolic Ziemi Kłodzkiej. Jest
to skromna budowla jednonawowa, z wydzielonym
prezbiterium zakończonym prostokątnie. Zachował gotycką
bryłę oraz ostrołukowo zamknięte okno na osi
prezbiterium i kamienne krzyże na szczytach, ale całość
nosi wyraźne cechy architektury barokowej. Bryła jest
mocno rozczłonkowana przez dodanie piętrowej zakrystii i
kaplicy. Nakryty dwuspadowym dachem, na osi prostokątna
wieża, zwieńczona cebulastym hełmem. Naroża i krawędzie
murów (także wieży) flankowane płaskimi lizenami w
tynku, podobnie wykonane opaski okienne. Okna w
większości zamknięte półkoliście. Na elewacji
południowej, pomiędzy oknami nad kruchtą, okazałe tondo,
ujęte w ozdobne obramienie wykonane w tynku. W
prezbiterium sklepienie krzyżowe, w nawie kolebkowe z
lunetami. Zachował się również portal z XVII wieku.
Wewnątrz bogate wyposażenie, m.in. drewniany,
polichromowany ołtarz główny z 1794 roku, z ładnymi
figurami - dzieło Ignacego Klara. W pozostałych
ołtarzach z XIX wieku zachowały się barokowe obrazy z
połowy XVIII wieku. Najcennejszym zabytkiem jest
późnogotycki tryptyk z 1520 roku oraz drewniana
polichromowana figura gotycka Madonny z Dzieciątkiem z
około 1400 roku, konserwowana w 1971 roku. Piękna
renesansowa, kamienna chrzcielnica z 1590 roku,
ozdobiona herbami; barokowa ambona z lat 1780-90;
barokowe rzeźby z XVII-XVIII wieku; obrazy olejne z
XVIII wieku.
Kościół zbudowany został na wzniesieniu, w sąsiedztwie
dworu. Z natury obronne położenie miejsca zostało
podkreślone przez otoczenie go murem. Według
niepotwierdzonej, ale uporczywie utrzymującej się
tradycji, w rejonie kościoła i dworu miał jakoby istnieć
wcześniej jakiś gródek. Nie wiadomo kiedy kościół został
otoczony murem obronnym, prawdopodobnie już w okresie
budowy. Zachował się pełny obwód kamiennego muru
obronnego z dwoma bramami i furtką od strony dworu.
Brama południowa posiada ostrołukowy prześwit i pełną
attykę, kryjącą pulpitowy dach. Attykę wieńczy figura, a
po bokach kamienne sterczyny. Obok stoi późniejsza,
prostokątna kaplica-kostnica, z namiotowym dachem,
krytym łupkiem. Pochodzi z XVIII wieku. Brama
południowa, półkoliście sklepiona, posiada wyżej wnękę
na figurę i mały szczyt. W murze zachowały się ślady
strzelnic. W obecnej postaci mur pochodzi z przebudowy w
XVII-XVIII wieku. Na początku XX wieku był remontowany.
Od wewnętrznej strony wzdłuż muru poprowadzono krużganek
nakryty pulpitowym dachem, wspartym na profilowych,
drewnianych słupkach, połączonych drewnianą balustradą.
W krużganku, na murze, umieszczone są okazałe stacje
Drogi Krzyżowej, w postaci kamiennych płaskorzeźb z 1793
roku oraz kamienna epitafia i płyty nagrobne, a także
figura MB z lat 1690-1700. |
|
| |
|
|
| |
Źródło: Słownik
Geografii Turystycznej Sudetów. Red. Marek
Staffa. Tom 15 Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy |
|
| |
Fot. T. Dereń
|
|
|
|
