|
|
|
|
|
|
| |
 Murowany
kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP stanął na
miejscu drewnianego około 1480 roku. Przebudowany został
w 1794 roku (barokizacja i powiększenie od północy).
Wieża z 1674 roku nakryta została cebulastym hełmem
jednoprześwitowym. Wyodrębniają się symetrycznie
usytuowane, ale nierówne architektonicznie przebudówki,
stąd dach dwuspadowy obejmujący też półkoliście
zakończone prezbiterium z dwoma bocznymi dachami. Pod
tynkiem kryje się renesansowe sgraffito.
Wyposażenie wnętrza jest różnostylowe i urozmaicone.
Ołtarz główny typu architektonicznego z 1693 roku to
dzieło Michała Klara, ufundowane przez von Deichselów.
Jest on bogaty w rzeźby, w tym centralnie umieszczoną
figurę Marii. Także w prezbiterium znajdują się
neobarokowe (1875) ołtarze boczne: Serca Pana Jezusa (z
prawej) i św. Anny. Z tegoż czasu pochodzi ponadto
ambona z postaciami ewangelistów. Cenna jest piaskowcowa
chrzcielnica z 1588 roku (późny renesans), bogato
dekorowana, m. in. herbami miejscowej szlachty z XVI
wieku i sceną chrztu na pokrywie (XVIII wiek). Nad
zakrystią umieszczono fragment dawnego ołtarza z drugiej
połowy XVIII wieku. |
|
| |
|
|
| |
Tekst: Krzysztof
R. Mazurski "Ziemia Kłodzka - część południowa",
fot. T. Dereń
|
|
|
|
