Kościół parafialny pod wez. św. Michała Archanioła jest zabytkiem szczególnej klasy. Należy do najstarszych budowli w regionie, a pod względem architektonicznym tworzy ciekawe rozwiązanie - jest to budowla halowa. Pierwotnie kościół nosił wezwanie św. Jana Chrzciciela. Czas powstania pierwotnego kościoła nie jest dokładnie znany. Po raz pierwszy dokumenty wymieniają bystrzycką świątynię w 1336 r., lecz wiadome jest, że pod względem architektonicznym sięga ona początkami ok. poł. XIII wieku, gdyż jest to budowla częściowo romańska z późniejszymi gotyckimi uzupełnieniami.
Kościół przeżył wiele tragedii, a wśród nich szczególne piętno wycisnął napad husytów w 1428 roku. Wtedy to spalono świątynię, a wieżę całkowicie zburzono. Z czasem odbudowano świątynię, w poł. XIV wieku powstała dwunawowa hala gotycka. Kościół przeżył kilka razy przebudowę: dobudowano drugie prezbiterium - prawdopodobnie na początku XVI wieku, a w XVIII wieku przebudowano wieżę. Największe zmiany w architekturze świątyni przyniósł początek XX wieku, wtedy to kościół był za mały dla potrzeb parafian. Z tej przyczyny został w latach 1914 - 1916 całkowicie rozbudowany. Część zachodnia otrzymała neorenesansową i neomanierystyczną architekturę, a także neogotyckie przęsła. Również z tego okresu pochodzi wyposażenie kościoła: neogotycki ołtarz główny i ołtarze boczne.
W bystrzyckiej świątyni spotykamy jednakże ciekawe i bardzo wartościowe dzieła sztuki. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje pochodząca z ok. poł. XIV wieku gotycka figurka Matki Boskiej z Dzieciątkiem stojąca na półksiężycu. Tradycja wiąże ją z osobą praskiego arcybiskupa Arnoszta z Pardubic - czciciela Marii, a także fundatora wielu dzieł sztuki. Jednak w rzeczywistości dzieło to powstało znacznie później. Cennym zabytkiem jest też renesansowa kamienna chrzcielnica pochodząca z roku 1577, a więc z czasów kiedy kościół należał do protestantów. Została ona ozdobiona kilkoma herbami: Hrabstwa Kłodzkiego, Śląska, Bystrzycy i rodu Bernsteinów - fundatorów, a także znajduje się tam postać św. Jana Chrzciciela. W tej świątyni spotykamy dwie barokowe rzeźby: św. Jana Nepomucena i św. Franciszka Ksawerego, wykonane przez słynnego rzeźbiarza Michała Klahra. Obok kościoła stoi zabytkowa plebania pochodząca z II poł. XVI wieku.

Kościół pod wezwaniem św. Jana Nepomucena jest drugą świątynią miasta, lecz pierwotnie znajdował się dawniej poza jego murami. Powodem tego był fakt, że kościół ten spełniał rolę świątyni przyszpitalnej, a w dawnych czasach szpitale fundowano zwykle poza miastem. Pierwotna świątynia pochodzi z 1588 roku. W roku 1634 powstała barokowa świątynia, a po pożarze w 1833 roku została ona gruntownie przebudowana. Do kościoła przylega budowla szpitalna, która pochodzi z lat 1824 - 1826.